Urządzenie domu zaczyna się od projektu
Urządzenie domu zaczyna się od projektu
Zobacz projekt pokoju 15m2 dla 7-latka z Pruszkowa. Antresola, drabinka, biurko przy oknie i witryny na modele w...
Zobacz projekt pokoju 11-latka z Zaczernia: 21 m2 z niebieską zabudową, biurkiem komputerowym, podświetlaną witryną i...
Jak urządzić pokój dla dwóch dziewczynek bez kopiowania tych samych stref? Poznaj pomysły na indywidualną przestrzeń,...
Jak urządzić pokój dla dwóch chłopców o różnych zainteresowaniach? Poznaj pomysły na wspólną bazę, osobne strefy,...
Jak urządzić wspólny pokój dla chłopca i dziewczynki? Poznaj sposoby łączenia kolorów, zainteresowań i dekoracji w...
Mały pokój dla rodzeństwa nie musi być ciasny i niewygodny. Problemem często nie jest sam metraż, lecz próba zmieszczenia zbyt wielu mebli i funkcji jednocześnie. Dwa łóżka, dwa biurka, szafa, komody, regały, zabawki i dodatkowe siedziska mogą sprawić, że w pomieszczeniu zabraknie miejsca na swobodne poruszanie się.
Urządzając pokój dla dwójki dzieci, warto więc zacząć od innego pytania niż „Co jeszcze możemy tutaj zmieścić?”. Znacznie ważniejsze jest: „Z czego możemy zrezygnować, aby dzieciom było wygodniej?”
W Fabryce Projektów podczas planowania niewielkich wnętrz zwracamy uwagę przede wszystkim na proporcje mebli, sposób korzystania z pomieszczenia i rzeczywiste potrzeby domowników. W małym pokoju rodzeństwa każdy dodatkowy element powinien mieć konkretne uzasadnienie.
W tym poradniku wyjaśniamy, które meble można ograniczyć, kiedy warto wybrać łóżko piętrowe, czy dwa osobne biurka są zawsze konieczne oraz jak zaplanować przechowywanie w pokoju o powierzchni 8, 9, 10 lub 12 m².
Najlepiej ograniczyć dodatkowe komody, głębokie regały, osobne stoliki nocne, nadmiar otwartych półek, dekoracyjne fotele oraz meble, które powielają te same funkcje. Nie należy natomiast oszczędzać miejsca kosztem bezpiecznego snu, ergonomicznej nauki, dostępu do okna czy wygodnych przejść.
Przed zakupem wyposażenia warto rozważyć następujące zamiany:
| Z czego można zrezygnować? | Co zastosować zamiast? | Korzyść |
|---|---|---|
| Dwie osobne komody | Jedna dobrze podzielona szafa | Mniej mebli i lepsza organizacja ubrań |
| Dwa osobne biurka z rozbudowanymi szafkami | Wspólny długi blat z dwoma stanowiskami | Mniej nóg, boków i przerw między meblami |
| Dwa stoliki nocne | Płytkie półki lub kieszenie przy łóżkach | Więcej miejsca przy łóżkach |
| Duży regał na wszystkie zabawki | Zamykane pojemniki i ograniczona ekspozycja | Mniej wizualnego chaosu |
| Osobny fotel wypoczynkowy | Wygodne łóżko z poduszkami do czytania | Jedno miejsce spełnia kilka funkcji |
| Rozbudowane meble dekoracyjne | Proste, pojemne wyposażenie | Więcej przestrzeni użytkowej |
Nie oznacza to, że wszystkie te elementy należy usunąć. Wybór zależy od wieku dzieci, ich przyzwyczajeń i układu pomieszczenia. Najważniejsze, aby każdy pozostawiony mebel rzeczywiście był potrzebny.
Jednym z częstszych błędów podczas urządzania małego pokoju rodzeństwa jest kupowanie wyposażenia pojedynczo, bez wcześniejszego zaplanowania całego układu.
Najpierw pojawiają się dwa łóżka, następnie szafa, później komoda na ubrania, regał na książki i dodatkowy mebel na zabawki. Każdy element wydaje się przydatny, ale razem zabierają znaczną część podłogi.
Każda wolnostojąca komoda czy szafka potrzebuje nie tylko miejsca na swoją konstrukcję, lecz także przestrzeni umożliwiającej korzystanie z szuflad i drzwiczek.
W pokoju dla dwóch dzieci lepszym rozwiązaniem może być jedna większa szafa z wydzielonymi częściami dla rodzeństwa. Ubrania codzienne można umieścić na niższych półkach, a rzeczy sezonowe wyżej.
Przed wyborem szafy warto sprawdzić:
Wskazówka projektanta: Nie zawsze zabudowa od podłogi do sufitu będzie najlepszym wyborem. W bardzo wąskim pokoju zbyt głęboka szafa może ograniczać przejście. Czasem lepiej zastosować płytsze segmenty albo przechowywać część ubrań w przedpokoju.
W małym pokoju rodzeństwa strefa snu zazwyczaj zajmuje największą powierzchnię. Dwa łóżka o wymiarach materaca 90 × 200 cm potrzebują łącznie 3,6 m² samej powierzchni spania, bez uwzględnienia ram, dojścia i dodatkowych mebli.
Nie oznacza to jednak, że łóżko piętrowe zawsze będzie najlepszym rozwiązaniem.
Jeśli ustawienie dwóch tradycyjnych łóżek ogranicza dostęp do szafy, blokuje okno albo uniemożliwia stworzenie wygodnej strefy nauki, warto porównać inne warianty.
Możliwe rozwiązania to:
Przy wyborze łóżka piętrowego należy sprawdzić wymagania producenta dotyczące wieku użytkownika, wysokości zabezpieczeń, konstrukcji i odległości od sufitu. Górne miejsce do spania nie jest odpowiednie dla dzieci poniżej 6. roku życia.
Nie warto ograniczać powierzchni spania tylko po to, aby zmieścić dodatkową szafkę. Łóżko powinno być wygodne również wtedy, gdy dziecko urośnie.
Dwa stanowiska do nauki nie muszą oznaczać dwóch oddzielnych zestawów mebli. W małym pokoju dla rodzeństwa wspólny blat może pomóc lepiej wykorzystać dostępną szerokość ściany.
Rozwiązanie to sprawdza się szczególnie wtedy, gdy oboje dzieci uczą się w podobnych godzinach i potrzebują indywidualnych miejsc do pracy.
Warto przewidzieć dwa odrębne stanowiska z możliwością wygodnego odsunięcia krzeseł. Każde dziecko powinno mieć własne oświetlenie robocze oraz miejsce na najczęściej używane materiały szkolne.
W zależności od wieku, wzrostu i wyposażenia można rozważyć blat o szerokości około 200–240 cm dla dwóch stanowisk. To orientacyjny punkt wyjścia, a nie wymiar odpowiedni do każdego wnętrza.
Ważne jest również:
Jeżeli dzieci mają znaczną różnicę wzrostu, wspólny blat o jednej wysokości może być niewygodny. Wtedy lepiej rozważyć dwa blaty na różnych poziomach lub indywidualne rozwiązania ergonomiczne.
Tak, ale nie w każdej sytuacji. W przypadku dwóch małych dzieci, które głównie rysują i bawią się, jeden wspólny stolik może wystarczyć. Jednak dla rodzeństwa w wieku szkolnym możliwość jednoczesnej, spokojnej nauki zwykle staje się znacznie ważniejsza.
Nie należy więc automatycznie usuwać drugiego stanowiska tylko dlatego, że zajmuje miejsce. Najpierw trzeba ustalić, jak dzieci korzystają z pokoju.
Otwarte półki wydają się dobrym sposobem na przechowywanie, ponieważ pozwalają łatwo sięgać po książki i zabawki. Problem pojawia się wtedy, gdy niemal każda ściana zostaje zastawiona regałami.
W pokoju dla dwójki dzieci oznacza to podwójną liczbę przedmiotów codziennego użytku. Nawet uporządkowane kolekcje mogą tworzyć wrażenie przeładowania wnętrza.
Warto pozostawić na otwartych półkach:
Pozostałe rzeczy można przechowywać w zamykanych szafkach, szufladach lub opisanych pojemnikach.
Dobrym rozwiązaniem jest również rotacja zabawek. Część kolekcji pozostaje dostępna, a pozostałe przedmioty są przechowywane poza główną strefą zabawy.
Ważne: Wysokie regały i szafy powinny być odpowiednio zabezpieczone przed przewróceniem, zgodnie z instrukcjami producentów.
Stolik nocny jest wygodny, ale w niewielkim pokoju rodzeństwa nie zawsze ma wystarczające uzasadnienie.
Przy dwóch łóżkach ustawionych wzdłuż ścian dodatkowe szafki mogą utrudniać dostęp do strefy spania, szuflad lub szafy.
Zamiast klasycznych stolików można zastosować:
Nie trzeba jednak rezygnować z wygody. Każde dziecko powinno mieć dostęp do lampki, miejsca na książkę czy niewielkie przedmioty używane przed snem.
Fotel typu uszak, pufa, mała sofa czy wiszący fotel mogą wyglądać atrakcyjnie na wizualizacjach. Jednak w pokoju o powierzchni 8–10 m² dodatkowe siedzisko często konkuruje z przestrzenią do zabawy lub swobodnego przemieszczania się.
Zamiast tworzyć kolejną strefę wypoczynkową, można wykorzystać już istniejące wyposażenie.
Łóżko z wygodnym oparciem i poduszkami może służyć do czytania, a niewielki dywan wyznaczać miejsce do wspólnych zabaw.
Warto jednak zachować rozsądek. Jeśli jedno z dzieci szczególnie potrzebuje osobnej przestrzeni do wyciszenia, mały fotel może mieć większą wartość niż dodatkowy regał na zabawki.
Mały pokój dla rodzeństwa często łączy różne zainteresowania. Jedno dziecko lubi sport, drugie zwierzęta, a każde chce mieć własne plakaty, półki i ozdoby.
Nie trzeba jednak wprowadzać wszystkich motywów do całego pomieszczenia.
Lepszym rozwiązaniem jest neutralna baza i niewielkie, indywidualne akcenty przy łóżkach lub biurkach.
Przykładowo można połączyć:
Warto ograniczyć liczbę drobnych ozdób wymagających ustawienia na meblach. Plakaty, tekstylia czy wymienne dekoracje ścienne pozwalają personalizować pokój bez zajmowania powierzchni podłogi.
Rodzeństwo potrzebuje pewnego zakresu prywatności, ale nie zawsze trzeba wydzielać dwie części pokoju za pomocą wysokiego regału lub zabudowy.
W małym wnętrzu duży mebel ustawiony pośrodku może sprawić, że obie strefy staną się ciasne i słabo doświetlone.
Warto więc rozważyć subtelniejsze sposoby podziału przestrzeni:
Więcej inspiracji można znaleźć w naszych realizacjach, między innymi w artykule o funkcjonalnym pokoju dla dwóch dziewczynek w wieku 4 i 5 lat.
Warto pamiętać, że prywatność to nie tylko fizyczna przegroda. Dzieci mogą mieć własne miejsca do odpoczynku, przechowywania i nauki nawet wtedy, gdy korzystają ze wspólnej przestrzeni.
To jedna z najważniejszych zasad planowania małego pokoju dla rodzeństwa. Przejście nie jest niewykorzystaną powierzchnią, którą koniecznie trzeba zabudować.
W codziennym użytkowaniu dzieci muszą swobodnie:
Podczas wstępnego planowania można przyjąć około 80 cm jako wygodny punkt odniesienia dla głównego przejścia. Nie jest to jednak uniwersalna norma dla każdego pokoju. Rzeczywista potrzebna szerokość zależy od układu, użytkowników i sposobu otwierania mebli.
Przy biurku trzeba dodatkowo sprawdzić przestrzeń na odsuwanie krzesła. Przy szafie istotne jest miejsce potrzebne na otwarcie drzwi lub wysunięcie szuflad.
W szczególnie ciasnych wnętrzach lepiej ograniczyć rozmiar lub liczbę mebli niż projektować układ, w którym korzystanie z wyposażenia wymaga ciągłego przestawiania przedmiotów.
Sam metraż nie przesądza o możliwościach aranżacyjnych. Pokój o powierzchni 10 m² może być trudniejszy do urządzenia niż pokój 9 m², jeśli ma niekorzystne proporcje, dwa otwory drzwiowe lub okno ograniczające ustawienie mebli.
Na tak małej powierzchni należy przede wszystkim sprawdzić możliwość ustawienia dwóch bezpiecznych miejsc do spania i zapewnienia dostępu do nich.
W zależności od wieku dzieci można rozważyć łóżko piętrowe, jedną zwartą zabudowę lub przeniesienie części przechowywania poza pokój.
Osobny fotel, duża komoda i kilka regałów mogą okazać się zbędne. W niektórych układach konieczna będzie również zmiana organizacji nauki lub zabawy.
W pokoju o powierzchni 9 m² warto szczególnie dokładnie porównać układ z dwoma osobnymi łóżkami i wariant piętrowy.
Przy korzystnych proporcjach może udać się zaplanować dwa miejsca do nauki, wspólną szafę oraz niewielką przestrzeń do zabawy.
Kluczowa jest rezygnacja z mebli pełniących powtarzające się funkcje.
Dziesięć metrów kwadratowych daje więcej możliwości, ale nie oznacza, że zmieści się w nim pełne wyposażenie dwóch osobnych pokoi.
Dobrym punktem wyjścia jest jedna strefa przechowywania, dwa miejsca do spania oraz stanowiska do nauki dostosowane do wieku dzieci.
Jeżeli pozostanie wolna powierzchnia, można wykorzystać ją do zabawy lub odpoczynku.
Przy powierzchni 12 m² często można rozważyć dwa klasyczne łóżka i dwa osobne biurka. Wciąż jednak trzeba uwzględnić proporcje pomieszczenia oraz rozmieszczenie okien i drzwi.
Przykład takiego podejścia przedstawiamy w artykule o aranżacji pokoju dla dwóch braci w wieku 4 i 6 lat, w którym pokazujemy organizację stref snu, nauki, zabawy i przechowywania.
Załóżmy, że planujemy prostokątny pokój o powierzchni około 10 m² dla dwojga dzieci w wieku szkolnym.
Przygotowujemy dwa warianty funkcjonalne.
Łóżka umieszczamy przy przeciwległych ścianach. Wspólny blat do nauki planujemy w najlepiej doświetlonej części pomieszczenia. Szafę lokalizujemy przy pełnej ścianie, pod warunkiem zachowania wygodnego dostępu.
Ten wariant może zapewnić dzieciom większą niezależność w strefie snu, ale pozostawić mniej miejsca na podłodze.
Jedną część pokoju przeznaczamy na łóżko piętrowe, a odzyskaną powierzchnię wykorzystujemy na strefę nauki i przechowywania.
Rozwiązanie pozwala lepiej wykorzystać podłogę, ale wymaga sprawdzenia wysokości sufitu, bezpieczeństwa konstrukcji i preferencji dzieci.
Wniosek projektowy: Nie ma jednego najlepszego wariantu dla każdego pokoju o powierzchni 10 m². O wyborze decydują konkretne wymiary ścian, okna, drzwi, wiek dzieci oraz sposób korzystania z przestrzeni.
Ograniczanie wyposażenia powinno poprawiać funkcjonalność, a nie odbierać dzieciom podstawową wygodę.
Dlatego nie warto rezygnować z:
W przypadku rodzeństwa z dużą różnicą wieku trzeba dodatkowo uwzględnić różne godziny snu, nauki i zabawy. Rozwiązanie idealne dla dwóch przedszkolaków może być niepraktyczne dla siedmiolatka i nastolatka.
Mały metraż nie oznacza automatycznie niskich kosztów. Zabudowy wykonywane na zamówienie, łóżka wielofunkcyjne i rozwiązania dopasowane do nietypowych wymiarów mogą być droższe niż standardowe meble.
Dlatego warto podzielić wydatki według ich znaczenia dla codziennego użytkowania.
Jeżeli planujemy wymianę mebli i wyposażenia bez generalnego remontu, możemy przygotować orientacyjny podział środków:
| Kategoria | Przykładowy udział |
|---|---|
| Łóżka i materace | 35% |
| Szafa i przechowywanie | 25% |
| Biurka i krzesła | 20% |
| Oświetlenie i tekstylia | 10% |
| Rezerwa na nieprzewidziane wydatki | 10% |
To wyłącznie przykład organizacji budżetu, a nie uniwersalny kosztorys. Jeśli plan obejmuje również podłogi, malowanie, instalacje elektryczne, robociznę czy usługę projektową, należy uwzględnić je jako osobne pozycje i odpowiednio przeliczyć cały budżet.
Warto porównać koszt zakupu mebli gotowych z kosztem zabudowy na wymiar, uwzględniając także montaż, dostawę i ewentualne prace wykończeniowe.
Praktyczna rada: Najpierw ustal układ funkcjonalny, następnie wybierz najważniejsze meble, a dopiero później kupuj dekoracje. Taka kolejność pomaga ograniczyć wydatki na wyposażenie, które ostatecznie nie zmieści się w pokoju.
Nie każdy mały pokój wymaga zabudowy stolarskiej. W pomieszczeniach o regularnym kształcie gotowe meble mogą zapewnić wygodę i pozwolić ograniczyć koszty realizacji.
Warto jednak pamiętać, że gotowa szafa o niewłaściwej głębokości albo zbyt szerokie biurko mogą utrudnić korzystanie z niewielkiej przestrzeni.
Z kolei meble na wymiar mogą pomóc zagospodarować wnękę, połączyć kilka funkcji i lepiej wykorzystać wysokość pomieszczenia.
Najważniejsze jest porównanie konkretnych rozwiązań, a nie założenie, że jedna opcja zawsze będzie lepsza.
Podczas projektowania pokoju dziecięcego online możemy zaplanować układ z meblami gotowymi, na zamówienie lub ich połączeniem, uwzględniając potrzeby rodzeństwa i budżet przeznaczony na wyposażenie.
Niektóre rozwiązania wydają się atrakcyjne na etapie zakupów, ale później utrudniają codzienne korzystanie z pomieszczenia.
Wymiary podawane w katalogach nie zawsze pokazują pełną przestrzeń potrzebną do użytkowania mebla. Trzeba uwzględnić ramę łóżka, otwieranie szuflad i miejsce na odsuwanie krzeseł.
Dwa łóżka, dwa rozbudowane zestawy mebli i dwa osobne regały mogą pozostawić bardzo mało miejsca na swobodne poruszanie się.
Mały stolik i niskie regały mogą wystarczyć przedszkolakom, ale po kilku latach pojawi się potrzeba większej strefy nauki i przechowywania.
Nie każda wnęka musi zostać zabudowana. Czasem pozostawienie wolnego fragmentu ściany lub podłogi poprawia funkcjonalność całego pokoju.
Oszczędzanie miejsca nie powinno oznaczać całkowitego połączenia wszystkich rzeczy rodzeństwa. Warto zapewnić osobne szuflady, półki i miejsca do przechowywania przedmiotów osobistych.
W niewielkim pomieszczeniu warto wybierać rozwiązania, które można dostosować do zmieniających się potrzeb dzieci.
Dobrym kierunkiem jest neutralna baza meblowa, wymienne dekoracje i układ pozwalający na późniejszą zmianę wyposażenia.
Przykładowo zamiast bardzo niskiego stolika używanego jedynie do zabawy można zaplanować miejsce, które w przyszłości zostanie wykorzystane na biurko. Z kolei dekoracje związane z ulubionymi bajkami lepiej umieścić na plakatach i tekstyliach niż na trwale wykonanych frontach szaf.
Przy większej różnicy wieku między dziećmi może być również potrzebna zmiana podziału stref. Nastolatek często oczekuje większej prywatności niż młodsze dziecko.
Jeśli planujesz aranżację pokoju dla starszych dzieci, sprawdź także możliwości projektowania pokoju młodzieżowego.
Samodzielne urządzenie pokoju może być wystarczające, jeśli pomieszczenie ma prosty kształt i nie wymaga trudnych rozwiązań.
Jednak przy niewielkim metrażu, nietypowym układzie okien, dużej różnicy wieku dzieci czy konieczności połączenia wielu funkcji warto porównać kilka wariantów jeszcze przed zakupem mebli.
Profesjonalny projekt pomaga sprawdzić:
W Fabryce Projektów przygotowujemy projekty wnętrz online na podstawie wymiarów pomieszczenia, oczekiwań domowników i założeń budżetowych. W ramach wybranego pakietu klient otrzymuje wizualizacje, propozycje aranżacji i listę zakupów, a w rozszerzonych wariantach również dokumentację techniczną.
Jeżeli problem z przechowywaniem dotyczy nie tylko pokoju dzieci, ale również innych pomieszczeń, warto rozpatrzyć jego urządzenie w kontekście całego mieszkania. Część szaf lub rzeczy sezonowych można wtedy zaplanować w przedpokoju albo innych dostępnych strefach.
Więcej o planowaniu niewielkich przestrzeni można przeczytać w artykule o funkcjonalnej aranżacji mieszkania 35 m².
Przed ostatecznym wyborem wyposażenia warto odpowiedzieć na kilka pytań:
Jeżeli na kilka pytań odpowiedź brzmi „nie”, warto ponownie przeanalizować układ przed rozpoczęciem zakupów.
Najpierw należy zaplanować dwa bezpieczne miejsca do spania, strefę nauki odpowiednią do wieku dzieci oraz podstawowe przechowywanie. Dopiero później warto dodawać regały, dekoracje i dodatkowe siedziska. Najlepiej ograniczać meble o powtarzających się funkcjach.
Pokój 9 m² może pomieścić dwoje dzieci, ale wymaga dokładnego zaplanowania wyposażenia. Duże znaczenie mają proporcje wnętrza, wiek rodzeństwa i lokalizacja drzwi oraz okien. Nie każdy układ pozwoli zmieścić dwa klasyczne łóżka, dwa pełnowymiarowe biurka i dużą szafę.
Warto porównać układ z łóżkiem piętrowym, łóżkiem wysuwanym oraz dwoma łóżkami ustawionymi wzdłuż ścian. Wybór powinien uwzględniać bezpieczeństwo, wiek dzieci i sposób codziennego korzystania z pomieszczenia.
Nie zawsze. Dla młodszych dzieci może wystarczyć wspólne miejsce do rysowania i zabawy. U dzieci w wieku szkolnym należy jednak zapewnić odpowiednie warunki do nauki, zwłaszcza gdy oboje potrzebują korzystać ze stanowisk jednocześnie.
Warto zastosować jedną dobrze podzieloną szafę, zamykane pojemniki i odpowiednio zaplanowane szuflady. Część rzeczy sezonowych można przechowywać poza pokojem. Nie zawsze potrzebne są dwie osobne komody.
Łóżko piętrowe pozwala ograniczyć powierzchnię podłogi zajmowaną przez dwa miejsca do spania, ale nie zawsze będzie praktyczne. Trzeba sprawdzić wysokość sufitu, konstrukcję, dojście do łóżka oraz wymagania bezpieczeństwa.
Pomocne są indywidualne strefy przy łóżkach, osobne półki, oświetlenie i miejsca na przedmioty osobiste. Nie zawsze konieczne jest ustawianie regału dzielącego pomieszczenie.
Oba rozwiązania mogą być funkcjonalne. Gotowe meble często pomagają ograniczyć koszty, natomiast zabudowa na wymiar może lepiej wykorzystać trudne wnęki i niestandardowe proporcje pomieszczenia. Wybór zależy od układu i budżetu.
Koszt zależy od liczby wymienianych mebli, rodzaju łóżek, materacy, wyposażenia do nauki oraz zakresu prac remontowych. W budżecie trzeba uwzględnić zakup wyposażenia, dostawę, montaż, ewentualną robociznę, projekt i rezerwę na nieprzewidziane wydatki.
Projekt jest szczególnie przydatny, gdy powierzchnia jest ograniczona i trzeba porównać kilka sposobów ustawienia mebli. Pozwala zaplanować ergonomię, przechowywanie i wyposażenie przed rozpoczęciem zakupów.
W małym pokoju dla rodzeństwa najważniejsza nie jest liczba mebli, lecz sposób wykorzystania dostępnej powierzchni. Rezygnacja z dodatkowej komody, dużego fotela, osobnych stolików nocnych czy nadmiaru regałów może poprawić wygodę bardziej niż kolejny wielofunkcyjny mebel.
Nie warto jednak oszczędzać miejsca kosztem snu, nauki i bezpieczeństwa. Każde dziecko powinno mieć własną przestrzeń odpowiadającą jego potrzebom.
Najlepszy układ to taki, w którym wyposażenie nie utrudnia codziennego życia, a pokój pozostaje funkcjonalny mimo zmieniających się potrzeb rodzeństwa.
Masz niewielki pokój i zastanawiasz się, jak zmieścić dwa łóżka, biurka oraz szafę? A może nie wiesz, z których mebli zrezygnować, aby dzieci miały więcej przestrzeni?
W Fabryce Projektów przygotowujemy indywidualne projekty pokoi dziecięcych i młodzieżowych online. Pomagamy zaplanować funkcjonalny układ, dobrać wyposażenie i dopasować aranżację do budżetu oraz potrzeb domowników.
Sprawdź naszą ofertę:
Nie musisz zmieścić w pokoju wszystkiego. Wystarczy dobrze zaplanować to, czego dzieci naprawdę potrzebują.
Pokój dla 10-letniej dziewczynki – funkcjonalny projekt na lata
Pokój dla chłopca 7 lat – nowoczesna aranżacja 19m2 pod skosami
Pokój dla dziewczynki 7 lat – funkcjonalny projekt z meblami na wymiar
Pokój dla dziewczynki 6 lat – jasna aranżacja, tapeta, panele 3D i meble na wymiar
Pokój dla rodzeństwa 4 i 10 lat – funkcjonalny projekt z gotowych mebli
Pokój 12 m2 w beżach i kaszmirze – przytulna, elegancka przestrzeń dla dziewczynki
